แมวน้ำ

posted on 07 Dec 2008 18:15 by how-do-i-live

เหตุเกิดจากการดูหนังเรื่อง Eight Below ทางบิ๊กซีนีม่าเมื่อคืนนี้

 

ฉากนึงที่มีแมวน้ำสุดโฉดมากงับน้องหมาหล่อ สะเทือนอารมณ์มาก

ทั้งทำน้องมาเลือดออก แถมยังทำลายภาพแมวน้ำในจินตนาการว่าจะแบ๊วๆแบบนี้

 อะงี้ดดด~~ แบ๊ววว

 

มันกลับกลายเป็นไอ้นี่

 แฮ๊กกกส์ ตัวสะเปร๊ดด

 

 

และจากความรู้จากผู้รู้ในบอร์ดพันทิพกระทู้นี้ คลิก ก็ทำให้เรารู้ว่ามันเป็นคนละพันธ์ุกัน

 น้องแบ๊วเค้าเรียกว่า Harp Seal  ส่วน นังโฉดน่ะ เค้าเรียกว่า Leopard Seal (นังเสือสาว 55)

 

 

ถือเป็นความรู้ใหม่ ขอบันทึกไว้ในบล็อก 55+ 

 

 แถมด้วยรูปน้องแมวน้ำทั้งสอง

 Harp Seal

 

 

 

 Leopard Seal

 

 

ยิ้มแฮ่ๆ

นังเสือสาวหลับ น่ารักนิดๆเหมือนกัน

 

 

ว่าแต่เจ้านี่มันพันธุ์อะไร

 

แมวน้ำนี่ก็น่าสนใจเหมือนกันนะเนี่ย 555 

 

 

บ้านเกิดเมืองนอน

posted on 29 Oct 2008 16:51 by how-do-i-live

ปิดเทอมครั้งสุดท้าย และกำลังจะเปิดภาคเรียนภาคสุดท้าย(ถ้าเรียนจบ)

นานๆจะได้ปิดเทอม เลยกลับบ้านมาซักหน่อย 

ไม่ได้เอาคอมกลับมาด้วย คอมที่บ้านก็ไม่เปิด นี่ก็มานั่งเล่นเน็ตที่ทำงานแม่เอา

พักจากปกติที่ต้องนั่งทำงานอยู่หน้าจอคอมทั้งวันทั้งคืน ซะบ้าง

 

จริงๆแล้วอยากอยู่บ้าน แต่แม่ก็ลากมาอยู่หาดใหญ่กับแม่  เอาเถอะ อยู่ไหนก็ได้

วันนี้จะอัพเรื่องถิ่นฐานบ้านเกิดละกัน 55+ เห็นเริ่มเจริญขึ้นมานิดนึงแล้ว

เดี๋ยวนี้พี่เค้ามีโลตัส มีโรงหนังกะเค้าแล้ว พระเจ้า... พอกูไปล่ะเจริญ สมัยกูวัยรุ่นล่ะไม่มี ชิ

 

ลืมบอกไปเลย บ้านเกิดของข้าพเจ้านั้นอยู่ที่จังหวัดพัทลุง  แท๊ม แทม แท๊ม แท่มมมมม

ผ่าง เปิดด้วยรูปภูเขาอกทะลุ สัญลักษณ์เมืองลุง รูปจากgoogle ขอบคุณเจ้าของรูปด้วย

มีตำนานเขาอกทะลุด้วยนะ แต่จำไม่ได้แล้วล่ะ พ่อเล่าให้ฟังตอนเด็กๆ เดี๋ยวต้องไปถามใหม่

 

 จังหวัดพัทลุงเป็นจังหวัดที่มักจะถูกลืม ถูกมองข้าม 55 น่าสงสาร

รายงานข่าวพยากรณ์อากาศ ถ้าภาคใต้จะมีฝนตก ก็จะรายงานว่า

"ตั้งแต่จังหวัดสุราษ นครศรีธรรมราช  ตรัง สงขลา จะมีฝนตกหนัก"

พัทลุงล่ะคร๊าบพี่น้องงงง

แต่พวกภัยธรรมชาติก็มองข้ามเราเหมือนกันนะ ไม่เค๊ยไม่เคยจะโดนภัยธรรมชาติอะไรที่แรงๆเลย ดีเหมือนกัน

 

กลับมาคราวนี้ โอ้โห มีโลตัส ที่คนขี้เห่อแห่ไปกันจนโลตัสแน่นทุกวัน ตายๆๆ อะไรจะขนาดนั้น

รู้สึกแปลกๆเหมือนกันนะ กลับมา มีนู้นมีนี่ผุดขึ้นมา แต่ก็ไม่เยอะหรอก

ดูเจริญขึ้นมานิดนึง แต่ก็อดสงสารร้านค้าอาซิ้มอาม่าในตลาดไม่ได้

แต่จากการสังเกตุ พัทลุงนี่ ส่วนใหญ่จะมีแต่เด็ก และคนแก่แฮะ คนรุ่นๆตูไปไหนกันหมด

คงเหมือนกันสินะ เข้ากรุงกันหมด วัฎจักรอันน่าเศร้า เป็นเมืองผลิตคนเข้ากรุง

 

ทำไมประเทศไทยมันถึงเจริญ และมีงานให้ทำอยู่แค่กระหย่อมลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยานะ

วู้ว พูดยาก เมืองไทย หมดอารมณ์อัพบล็อกเลย 55+

 

พอช่วงสงกรานต์ พัทลุงจะเป็นเมืองที่คึกคักมาก คนเต็มเมือง รถติด

แต่พอสงกรานต์หมด ก็อดเหงาแทนจังหวัด แทนคนที่นี่ไม่ได้

 ความเหงานี่มันเหี้ยจริงๆนะ  55+

ไม่รู้จังหวัดอื่นเป็นอย่างงี้มั่งรึเปล่าแฮะ 

 

 

เหมือนที่ทำงานแม่กำลังจะปิดแล้ว อัพอะไรยังจับใจความไม่ได้ ไปดีกว่า 555+

 

 

ปล. กลับบ้านคราวนี้ รับรู้ปัญหาของบ้าน รู้สึกเฟลๆไปเยอะเลย เหอๆๆ

เอาเถอะ เก็บปัญหามาเป็นแรงผลักดันให้ชีวิตดีกว่ามาคิดมากไปเอง เฮ้อ สู้ๆ

 

ปล.2  จันทร์หน้า โบตั๋นกลีบสุดท้ายจบ เอิ๊กส์

 

 

บันทึกการเดินทาง

posted on 22 Oct 2008 01:29 by how-do-i-live

วันนี้ตื่นมาในยามเที่ยง

บ่ายกว่าๆออกเดินทางไปส่งงานที่บางรัก

ประมาณบ่ายสองก็นั่งอยู่ในห้องเรียนชั่ววูบ อาจารย์เปิดงานดู

เขินอายในการเห็นงานทุเรศๆของตนเองเปิดบนจอ เลยชิ่งออกมาหลังเช็คชื่อ


บ่ายสองกว่า  ออกจากบางรัก ไป ทาวน์อินทาวน์ ที่ลาดพร้าว ไปหาอาจารย์ปิงสุดหล่อ

ขึ้นแท็กซี่ไปกับเจ๊เคี้ยง ให้มันจ่าย รวยนัก ฮุฮุ

ไปถึงก็เข้าไปสัมผัสความไฮโซในที่ทำงานอาจารย์ซักพัก  ชมความหล่ออาจารย์ซักหน่อยก็ออกมาประมาณบ่ายสามกว่า

สี่โมงครึ่ง ซาซ่าขึ้นเครื่องไปอเมริกา  อยากไปส่งนัก แต่ลำพังเงินอันน้อยนิด คงนั่งรถเมลล์หรือรถตู้ไปไม่ทันการณ์ แต่จู่ๆเศรษฐีนีเคี้ยงก็อยากไปสุวรรณภูมิ

ในเมื่อเธออยากจ่ายตัง เราก็จัดให้ ไปสุวรรณภูมิกัน ไปถึงสุวรรณภูมิประมาณ 4 โมงกว่าๆ

หาพี่ๆเจอ ก็ไปยืนเนียนๆ มึนๆ เป็นบ้านนอกเพิ่งเคยมาสุวรรณภูมิซักพัก สามสาวซาซ่าก็ทะยอยกันมา

พี่หวาน(ได้ทักทายนิดหน่อย) พี่แก้ว(ได้แต่อยู่ห่างๆทั้งที่ยังห่วงๆ) พี่พิมพ์(ได้ยกมือไหว้ไปนิดนุง)

แล้วเค้าก็ไปกินข้าวกัน ใน S&P  อันแสนมีราคา

กุล่ะ

ตื่นมาก็ออกไปส่งงาน มิได้แดกสิ่งใด

ขณะนี้ 6 โมง

กุหิว

เคี้ยงหิว S&P

เคี้ยงจะจ่าย

กินละกัน 5555+

 

แดกซักพัก

ซาซ่ากินเสร็จ

 

กุแดกไม่เสร็จ

 

พี่ๆเดอะแก๊งค์ที่มีความอดทนต่อความหิว ก็ได้ไปส่งสามสาว ขึ้นเครื่องจากไป

 

...

..

 

....

 

กุเพิ่งกินเส็ด

 

ขึ้้นไปบ๊ายบายพี่ๆแฟนคลับ บอกลากลับห้องมาดูละครดีก่า

 

บ๊ายบายเครื่องบิน

 

กลับ .....

 

 

 

555+ ไปทำอะไร ไปแดกข้าว

มองในแง่ดี  อย่างน้อยก็ไปไม่ให้ลืมหน้าเรา โฮ๊ะๆ

 

พอใจแร่ะ

 

เดินทางกลับ ด้วยแท็กซี่ไปส่งอิเจ๊ที่เจริญกรุง อิเคี้ยงให้กุจ่ายซะแร่ะ

 

เซ็งจิต

 

ส่วนช้านไปต่อ BTS สะพานตากสิน

เปลี่ยนรถไฟที่สยาม

ลงราชเทวี เดินต่อมาที่ห้อง เป็นเวลาราวๆ 2 ทุ่ม

 

จบการเดินทางวันนี้

 

ไร้สาระจิงๆกู